<p>Το ίδιο εκείνο βράδυ της ημέρας που πέθανε ο Κωστής, άρχισα να ψάχνω με μανία τι υπάρχει αναφορικά με το θάνατο ενός παιδιού. Τι ζωή είναι αυτή που ζει ένας γονιός μετά από ένα τέτοιο αδιανόητο, άδικο, μη αναστρέψιμο, αναπόδραστο γεγονός: ότι το παιδί του πέθανε.</p><p>Ποια ζωή μπορεί να υπάρξει μετά; Μπορεί άραγε να υπάρξει; </p><p>Το μόνο που μπορούσα ήδη να διαπιστώσω είναι ότι αυτό που πάντα πίστευα- πως αν πεθάνει ο Κωστής θα πεθάνω κι εγώ - δεν ίσχυε. Αδιανόητο, αλλά δεν ίσχυε.</p><p>Στους επόμενους μήνες, βρίσκοντας την ομάδα πενθούντων γονέων που είχε φτιάξει η Μυρτώ Πισπινή μετά το θάνατο του δικού της γιου, σκέφτηκα ότι ίσως ένα podcast να μου έδινε ένα εκατομμυριοστό κουράγιου εκείνη την πρώτη νύχτα και τους επόμενους μήνες.</p><p>Και κάπως έτσι, ξεκίνησε η υλοποίηση μιας ιδέας που η Καλλιόπη, η μαμά του Νικηφόρου και φύλακας άγγελος, δέχτηκε να συμμετέχει και να ξεκινήσουμε. Και ακολούθησαν και άλλες μαμάδες που ξέρουν πόσο τρομερό είναι να είσαι μόνη σου σε έναν τόσο βα
